Symmetrische Lupoïde Onychodystrofie 

Een vervelende (ver) lopende ziekte

Barney was een imposante reu, maar de laatste weken leek hij timide, wilde niet lopen en was continu aan de tenen van zijn beide voorpoten aan het likken. Hij was bij een andere dierenarts geweest, maar deze kon niet goed vaststellen waarom Barney zo lusteloos was. Duidelijk was dat er zich een ontsteking ontwikkelde aan de tenen van de voorpoten en de dierenarts had een pijnstiller voorgeschreven. Hiermee was Barney iets levendiger geworden, maar zeker niet de enthousiaste hond die hij anders was.

Ik besloot om Barney aan een grondig onderzoek te onderwerpen. Hierbij stelde ik vast dat op verschillende plekken de nagelriemen rood en verdikt waren. De pus kwam langs de nagels en de nagels leken los te laten. Bij aanraking van de aangedane teen gilde Barney het uit. Ik stelde de voorlopige diagnose Symmetrische Lupoïde Onychodystrofie (SLO). Daar ik dit al vaker tegen was gekomen bij Ridgebacks, Labradors, Curly Coated Retrievers en Flatcoat Retrievers, besloot ik hier mijn behandeling op in te stellen.

SLO is een auto immune aandoening, oftewel een ziekte waarbij het immuunsysteem zich keert tegen het eigen lichaam. De meeste allergieën en aandoeningen zoals Auto Immune Hemolytische Anemie (AIHA), meningitis en allergieën zijn ook auto immuunziekten. In het geval van SLO keert het immuunsysteem zich tegen de nagelriemen waar de groei van de nagel begint. De nagels worden als het ware afgestoten en dat gaat gepaard met zeer pijnlijke ontstoken nagelriemen en uitvallende nagels. De aangroei van nieuwe nagels vindt wel plaats, maar meestal zijn deze hol, brokkelig en soms scheef. De oorzaak van deze ziekte is onbekend, wat bij de meeste auto immune aandoeningen het geval is. Duidelijk is wel dat er een genetische basis is.

Om de diagnose te stellen wordt geadviseerd een teenkootje te verwijderen, maar dit vind ik persoonlijk een te rigoureuze manier. Meestal geven de symptomen al een duidelijk beeld van de ziekte. Als op een röntgenfoto een tumor kan worden uitgesloten wordt meestal begonnen met een therapie bestaande uit twee delen.
 
Ten eerste een symptomatische therapie waarbij de ziekte en de pijn worden afgeremd, te weten:

1) Pijnstillende ontstekingsremmers of prednison achtige stoffen.
2) Antibiotica.
3) Omega 3 vetzuren.
4) Vitamine B3 (Niacinamide) in de vorm van Biozin.
5) Voetenbaden met een desinfecterende stof.
6) Eventueel het verwijderen van de loszittende nagelriemen.

Ten tweede start ik vaak met homeopathische behandeling om het immuunsysteem te “resetten”. Hierbij probeer ik de afstoot reactie in de nagelriemen tot rust te brengen. Voor iedere hond zal deze behandeling verschillend zijn, waardoor een bezoek aan een homeopathisch werkende dierenarts essentieel is. Meestal lukt het mij om op deze manier de klachten binnen twee maanden te verhelpen en gedurende langere tijd (soms levenslang) weg te houden. Af en toe zien we een lichte ontsteking die met een korte kuur tot rust kan worden gebracht.

Volgens de reguliere diergeneeskunde moeten de behandelingen minstens 4 maanden worden ingezet en zullen honden regelmatig terugkomen met hun klachten. Mijn ervaring is dat honden met de gecombineerde therapie bij deze aandoening gevrijwaard kunnen worden.

Drs. Steven Schukking 
(dierenarts, gespecialiseerd in homeopathische behandeling voor dieren)